Even voorstellen:
Jessie de Lange
'secretaris Gemaakt in dé Noordoostpolder'
Gemaakt in de Noordoostpolder”, zo’n twee jaar geleden viel mijn oog op een vlag met deze uitroep en mijn nieuwsgierigheid was gewekt. Ik zag het terugkomen op vlaggen bij bedrijven, op borden langs de snelweg en in de krant.
Door mijn werk in de agrarische sector was ik meteen enthousiast want deze tekst kon goed worden gebruikt voor al die mooie producten uit ons gebied! Ik dacht aan de machines, aardappels, uien, bollen, wortels noem maar op. Een heel grote poster met – Piepers Gemaakt in de Noordoostpolder – vond ik wel zo mooi dat ik contact zocht met Linda en vroeg of ik er een paar mocht hebben voor op mijn werk. “Tja, ik werk in Lelystad en ik dacht: ‘ik zal ze laten weten waar de beste aardappels groeien!’ “Heel grappig hoor want in de rest van Flevoland zijn de aardappels ook best mooi maar goed er is maar 1 Noordoostpolder!”
Zo kwam ik op de website van Gemaakt in de Noordoostpolder terecht en daar zag ik dat “Gemaakt in de Noordoostpolder” ook heel passend is voor belevenissen, recreëren en wonen! Herinneringen gemaakt in de Noordoostpolder. Wauw ja, natuurlijk!
Mijn enthousiasme voor de polder en wat daar allemaal mogelijk is, is niet altijd zo groot geweest als nu. Vooral niet in de tijd dat ik elke dag van Marknesse naar Emmeloord en weer terug fietste en me elke dag weer afvroeg of de wind in de middag nu alweer gedraaid was of niet. Ik weet nog dat ik pas echt enthousiast werd, toen ik weer terugkwam na een tijd in het buitenland te hebben gewoond en gewerkt. Opeens had ik iets te vergelijken ofzo… en werd nieuwsgierig naar onze geschiedenis, de polder, de ontginning, de gedachte achter het gebied. Ik zag het niet meer als saai en kaal en veel te wijds, nee het voelde als iets bijzonders.
Grappig he? Voor een deel kwam dat doordat ik in het buitenland mensen vertelde over waar ik vandaan kwam maar ook na thuiskomst vrienden en kennissen uit het buitenland de polder liet zien. “Poe Schokland, een eiland in de polder, dat is bijzonder!”. De dijken, de balgstuw, Nagele. Als je dan bepaalde zaken benadrukt, dan zie je het zelf ook scherper lijkt het wel. Zoals het verschil in hoogte van het water bij Lemmer en Kadoelen. Ik vergeet nooit dat ik voor mijn werk eens een groep Amerikanen over de polder vertelde. Deze mensen wilden wel op bezoek komen maar overnachten in de polder dat was een brug te ver. Ze vonden het een eng idee en hebben uiteindelijk in Vollenhove overnacht.
Zoals je merkt probeer ik altijd en overal het verhaal van Noordoostpolder te vertellen en aangezien ik verschillende rollen heb vervuld en vaak als een soort “verbinder” te werk ging, zie ik ook nu weer kansen zat om samen met de andere bestuursleden en Linda en jou de Noordoostpolder nog beter op de kaart te zetten!